değirmenlere karşı

(tepki 1; Bkz: Nil bunu nasıl yaparsın, anti-reklam kategorisi)

Reklama niye bu kadar tepkiliyim diye düşündüm, sadece Nil'e içerlememiştim. Anladım ki, benim küçük mahrimiyetlerim var; özenle koruduğum, üzerlerine titrediğim. Sevdiğin biri için elde ve evde kek yapmak da bunlardan biri. Bana saflığı, masumiyeti, bozulmamışlığı ve eski güzel günleri hatırlatıyor. Reklamda, "dıııttt, olmadı yapamadınız, artık evde kek yok, buyrun hazır keki" dediklerinde, elimde değil, çok gıcık oluyorum!! Bir o mu kalmıştı el atılmadık!

Nil Karaibrahimgil'in çok sevdiğim bir şarkısıydı "sana kek yaptım" (sanırım adı buydu). Ama o, bu şarkıyı bir hazır kek reklamına uyarlamış! Yıkıldım, kendimi ihanete uğramış ve kandırılmış hissettim. Ne yani, para bu kadar mı önemli?

Turkcell'in son reklamında, hani bir adamla bir kız çocuğu trende gidiyorlardır, adam mutsuzdur, uzaklardaki oğluyla konuşsa neşesi yerine gelecektir, trendeki kız da, hani, çooook şiiriiiin biiiişeydir, ve adamı oğluyla konuşturur ya, (caaanıım!) hah işte o reklamda, oradaki kız çocuğu aslında bir "baz istasyonu değil midir?" Eğer öyleyse, heyhat diyorum, ilizyonumuz ne derin!